Mógłbym oczywiście wiele na ten temat napisać, ale po co się wysilać, skoro radny Ryszard Żukowski – autor apelu o nie dyskryminowanie telewizji Trwam – mnie wyręczył.

Poniżej cytaty z tegoż apelu. Wytłuszczenia moje. Wystarczy sobie pod KRRiT podstawić radę miasta a pod Telewizję Trwam właścicieli Galerii Alius. I od razu mamy – jak powiedział był niegdyś Goethe – więcej światła.

Cytuję fragmenty apelu rady miasta, czyli prawych i sprawiedliwych obrońców uciśnionych:

Rada Miasta Ostrołęki zwraca się do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w sprawie przyznania Telewizji TRWAM miejsca na multipleksie cyfrowym do emisji naziemnej. Dotychczasowe działania KRRiT w tym względzie uważamy za sprzeczne z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej:
-  z art. 1, który stwierdza: “Rzeczpospolita Polska jest dobrem wspólnym wszystkich obywateli“.
-  z art. 31 u. 1: “Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne“.

Odbiorcy Radia Maryja i Telewizji Trwam, obywatele Rzeczypospolitej Polskiej mają konstytucyjne prawo do własnych, katolickich mediów w imię zasady równości wobec prawa i sprawiedliwości społecznej.

„działania KRRiT dyskryminują katolików i mają charakter odwetu

Wielu ostrołęczan jest przekonanych, że KRRiT zastosowała wobec Telewizji Trwam niesprawiedliwe i dyskryminujące kryteria przy podejmowaniu negatywnej decyzji w sprawie przyznania transpondera.

Telewizja TRWAM ma takie samo prawo do miejsca na multipleksie, jak i inne stacje.

Sam komentarz przewodniczącego Maciaka zresztą jest pewnym postępem. Wcześniejszy wyroku w sprawie radnej, prezydent Janusz Kotowski skomentował krótko: Sądom nie ufać! Przewodniczący rady miasta jest już subtelniejszy i rozsądniejszy. Słusznie zauważył, że to nie sądy stanowią prawo, ale politycy. I słusznie nad stanem prawa w Polsce ubolewa. Cóż, jaka klasa polityczna, takie prawo.

W komentarzu Dariusza Maciaka jest też jednak zdanie, które czytane w kontekście całej sprawy Ewy Żebrowskiej-Rosak, mówiąc kolokwialnie, kupy się nie trzyma.

Ubolewając nad stanem prawa w Polsce, osobliwie tych zapisów ustawy o samorządzie, które dotyczą radnej z tego samego ugrupowania, przewodniczący wyraża jednak nadzieję, że złe (bo dotyczące radnej z tego samego ugrupowania) zapisy ustawy o samorządzie zostaną zmienione.

Dariusz Maciak zdradza, że powiedział mu o tym profesor Michał Kulesza (ten sam, który bezskutecznie bronił radnej). Obecnie jest on doradcą prezydenta Komorowskiego i zdradził Maciakowi, że prezydent pracuje właśnie nad zmianą tychże, zdaniem przewodniczącego Maciaka ubolewania godnych, zapisów ustawy o samorządzie.

Ja wprawdzie ostatnio z profesorem Kuleszą nie rozmawiałem, ale sięgam do opinii, którą swego czasu profesor Kulesza sporządził na potrzeby odwołania się do sądu od decyzji wojewody wygaszającej Ewie Żebrowskiej-Rosak. Opinii już przez mnie cytowanej, a przez radnych walczących jak lwy o mandat radnej, całkowicie już pomijanej. Nie bez powodu. Profesor Kulesza napisał w niej bowiem „ciut więcej” niż chcieliby obrońcy radnej.

Pozwolę sobie to „ciut więcej” przypomnieć. Pisałem o tym TUTAJ. Cytuję: „łączenie tych funkcji może prowadzić do konfliktu interesów i może być uznane za naruszające standardy sprawowania funkcji publicznych. Stwierdzenie takie [jest] tym bardziej uzasadnione, jeśli się weźmie pod uwagę fakt, iż [radna] uczestniczy w pracach Komisji Budżetu i Finansów Rady Miasta jako jej przewodnicząca”. Koniec cytatu.

Czytając to co powyżej, i konfrontując z tym co Michał Kulesza miał powiedzieć przewodniczącemu Maciakowi, dochodzę do wniosków, że:

- albo standardy sprawowania funkcji publicznych się zmieniły i profesor Kulesza pracuje z prezydentem Komorowskim nad dostosowaniem nowego prawa do nowych standardów,
- albo standardy się nie zmieniły, ale prezydent Komorowski uznał, że interesy członków coraz bardziej upolitycznionych samorządów są ważniejsze od tychże standardów,
- albo po prostu przewodniczący Dariusz Maciak coś pokręcił i profesorowi Kuleszy nie o kazus radnej Ewy Żebrowskiej-Rosak jednak chodziło.

Pierwszą ewentualność wykluczam a priori. Druga też jest wątpliwa, bo nawet gdyby prezydent Komorowski chciał tworzyć prawo nie przystające do standardów, to prof. Kulesza raczej by się tym nie chwalił. Zostaje trzecia ewentualność.

Nie mogę się jednak oprzeć, by w tym miejscu sprawy nie skomentować w taki sposób, na jaki zasługuje. I powiedzieć wprost, z pełną odpowiedzialnością za słowa: DZIKI KRAJ.

Komu się nie chciało wyżej kliknąć, powtórzę. Pierwsze realne pieniądze na obwodnicę Ostrołęki wyłożyły dwie ostrołęckie firmy: elektrownia i Stora Enso. Pal licho elektrownię. To wszak państwowa firma, więc czy wydaje bezpośrednio pieniądze na drogi, czy przeznacza zysk na dywidentę (czytaj: lwią część zabiera właściciel) – na jedno wychodzi. Ale finansowy udział fińskiego koncernu w budowie polskich dróg warto odnotować.

I pożałować, że to udział tylko symboliczny i „na zachętę”. Bo gdyby Finowie zainwestowali solidniej, to może i droga miałaby fiński standard. Niestety, nie zainwestują, bo Finlandia nie jest dzikim krajem i tam obowiązuje dość oczywista zasada: przedsiębiorstwa wytwarzają PKB, a rząd dba o infrastrukturę. I jakoś się kręci.

U nas niestety gospodarka jest na dalekim miejscu w rankingu priorytetów przy ustalaniu krajowej sieci dróg. Dużo wyżej jest lobby polityczne – wysoko postawiony w hierarchii partyjnej osobnik jest w stanie załatwić obwodnicę swoim wyborcom. A Ostrołęka jest niestety w tej fatalnej sytuacji, że nie mamy żadnego wysoko postawionego w partyjnej hierarchii posła – a już na pewno nie w hierarchii partii aktualnie rządzącej. Mamy za to – inwestycje Story Enso i Energi – niesamowite perspektywy rozwoju gospodarczego.

To za mało. Tak mi się zdaje. I obym się mylił.

Dziś nieco historii WOŚP w Ostrołęce.  

Ostrołęka gra z Wielką Orkiestrą Świątecznej Pomocy od samego początku. Za sprawą braci Mariusza i Krzysztofa Kubłów, którzy – wraz z ostrołęckimi harcerzami – od pierwszej edycji zbierali w Ostrołęce pieniądze dla dzieciaków. Podobnie jak sama orkiestra, tak i ostrołęckie finały, rozkręcały się z roku na rok. W 1997 roku, podczas 5. finału WOŚP, na ulicach Ostrołęki pieniądze zbierało 168 wolontariuszy (do 80 skarbonek). Zebrano wówczas 7200 zł (dla porównania: można było wtedy kupić za to kilkuletniego „malucha”).

W 1998 roku w Ostrołece wolontariusze zebrali już ponad 20 tys. zł. Finał odbył się – w nieistniejącym już – klubie „21” Ostrołęckiego Centrum Kultury.

W roku 1999 kwota zebrana w Ostrołęce podwoiła się – zebraliśmy prawie 45 tys. zł. W tym roku po raz pierwszy – tak jest do dziś – puszki, do których zbierane są pieniądze w całej Polsce zostały wyprodukowane przez ostrołęcką fabrykę papieru (wówczas Intercell, dziś Stora Enso). Na pomysł takiego zaangażowania się w akcję Jurka Owsiaka wpadł pracownik Intercellu, Mariusz Bajer. Szefostwo zaaprobowało pomysł. W 1999 roku Ostrołęka zabrzmiała w Orkiestrze bardzo mocno. Ekipa Intercellu pojawiła się w studiu telewizyjnym a ostrołęcki finał odbył się ponownie w klubie „21”. Gwiazdami były zespoły Sex Bomba, Hunter i IMTM.

Ostrołęczanie zachłysnęli się chyba telewizyjnym debiutem, bo kolejny finał, w 2000 roku, był już skromniejszy, zebrano też mniej pieniędzy – ok. 35 tys. zł.

W 2001 roku finał WOŚP odbył się na scenie przy Kupcu. Ostrołęczanie zebrali ok. 47 tys. zł. W Orkiestrze grało 244 wolontariuszy, którzy skupieni byli w, ciekawostka, dwóch sztabach.

Podobną kwotę ostrołęczanie zebrali w 2002 roku. Choć wolontariuszy było znacznie mniej (150) a i finał wypadł blado – na scenie przy Kupcu zabrakło gwiazdy. Pojawiały się już głosy, że „Orkiestra się kończy”. Bardzo mylne, jak się później okazało. Choć w 2003 i 2004 roku finały były skromne – zbiórki również, oscylowały w granicach 30-40 tysięcy złotych.

Za to w 2005 roku odbył się w Ostrołęce największy z dotychczasowych finałów. A to za sprawą telewizji. Po raz pierwszy – i jak na razie jedyny – Ostrołęka miała wejścia na żywo na antenę TVP, która relacjonowała finały WOŚP z całej Polski. Ostrołęcki finał odbył się na placu Bema, gwiazdą był zespół Kombii, zebraliśmy 57 tys. zł. Z kronikarskiego obowiązku trzeba dodać, że ostrołęczanie pokazali wówczas całej Polsce nie tylko gorące serca, ale także kurpiowską gościnność – prowadzący wejścia „live” z Ostrołęki Maciej Dowbor był „z wejścia na wejście” w coraz lepszym humorze, a podczas ostatnich zaczął nawet sprawiać wrażenie „lekko niedysponowanego”.

Po tak spektakularnym finale, kolejne były już skromniejsze. Choć nie można nie odnotować udanego – i bardzo mroźnego! – finału z 2007 roku, kiedy w Ostrołęce zagrała Armia (na scenie na pl. Bema). Potem impreza wróciła na scenę przy Kupcu. I tak jest do dziś. W zeszłym roku zebraliśmy ponad 70 tys. zł. W tym ok. 80 tys. zł. Kolejny finał za rok…

Tezę tę udowodnić łatwo. Wystarczy wejść do sieci i zobaczyć, ilu to ludziom Owsiakowa Orkiestra rozum odebrała.

I to zarówno orkiestroentuzjastom jak i orkiestrosceptykom.

U nas na przykład odebrała szefowi SLD w mieście – orkiestroentuzjaście – Tadeuszowi Chabudzińskiemu, który taki oto właśnie wpis na stronie partii popełnił:

 Idźmy i grzeszmy w niedzielę wszyscy !

Wygrzebując gdzieś w sieci informację o jakiejś ulotce, T Ch. uznał ją za oficjalny dokument Kościoła Katolickiego. No, rozum mu odebrało, jak nic.

Klasyczne zaćmienie umysłu orkiestrosceptyków znajdziemy z kolei na stronie pisma Fronda. W rozmowie z publicystą i byłym naczelnym „Faktu”, Łukaszem Warzechą.

Warzecha: WOŚP, czyli między młotem a kowadłem

Zaćmienie Warzechy jest chyba nawet większe od zaćmienia Chabudzińskiego. Bo – w typowej dla siebie, nieznośnej manierze – próbuje przez cały długi wywiad udowodnić tezę: Nie wiem czy Owsiak jest uczciwy, ale osobiście uważam, że nie jest uczciwy, bo mi się nie podoba, a poza tym, jakby był uczciwy to by się dawno wycofał, bo jest krytykowany.

Takiego bełkotu jak bełkot panów Chabudzińskiego i Warzechy można w sieci znaleźć mnóstwo. Nie polecam jednak poszukiwań…

Lepiej wyjść jutro na spacer i spotkawszy wolontariuszy WOŚP we własnym rozumie rozsądzić: wrzucić do puszki czy nie wrzucić. Ja wrzucę.

Słowem wstępu przypomnę, że kiedyś komisja ta była – jak w wielu innych samorządach – komisją kultury i promocji. Kiedy jej szefem został radny Ryszard Żukowski, kultura w nazwie komisji awansowała na kulturę narodową. Już to, samo w sobie, jest humorystyczne. Ale to dygresja.

Poniżej przedstawiam Czytelnikom wycinek przywołanego planu. Z kronikarskiego obowiązku dodam, że takie zadania komisja wyznaczyła sobie na marzec. Nie wiedzieć czemu, bo zadania są dość uniwersalne.

Oto one. Cytuję (pisownia oryginalna, wytłuszczenie moje):

Pielęgnowanie dziedzictwa narodowego, podnoszenie świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej mieszkańców.
Promowanie piękna języka polskiego, upowszechnianie historii Polski.
Rocznice roku 2012:
- 200. rocznica urodzin pisarza 232 powieści Józefa Ignacego Kraszewskiego,
- 200. rocznica poety,  dramatopisarza, powieściopisarza Zygmunta Krasińskiego
- 400. rocznica śmierci ks. Piotra Skargi,
- 160. rocznica  urodzin artysty Leona Wyczółkowskiego
- rok 2012 rokiem Janusza Korczaka – założyciela sierocińca 100 lat temu w Polsce oraz 70. rocznica jego śmierci
- Przygotowanie obchodów 71. rocznicy Mordu Katyńskiego i 2. rocznicy Katastrofy Smoleńskiej.
- 221. rocznica uchwalenia Konstytucji 3 Maja.
- 92. rocznica cudu nad Wisłą – święto Wojska Polskiego.
- Święto Niepodległości – 94. rocznica odzyskania niepodległości przez Polskę

Koniec cytatu

I niech tajemnicą przewodniczącego komisji, autora planu jej pracy w 2012 roku, radnego Ryszarda Żukowskiego pozostanie jak ma się „promowanie piękna języka polskiego” do takich kwiatków jak: „pisarz 232 powieści”, „rocznica poety”, czy „założyciel sierocińca 100 lat temu w Polsce”

Linkuję z obrzydzeniem, osoby z jakim takim poczuciem przyzwoitości klikają na własne ryzyko.

Ten syf, który się ukazał dziś na stronie SLD, nie jest niestety podpisany. Zakładam, że to twórczość Tadeusza Chabudzińskiego. Po pierwsze dlatego, że on głównie zawiaduje tą stroną, po drugie dlatego, że jego sympatia do Jaruzela jest powszechnie znana. Jeśli jednak to nie sam Chabudziński umieścił ten wpis – to przepraszam, odszczekuję i apeluję do niego o przekazanie społeczeństwu nazwiska tegoż gamonia.

Jakoś jednak jestem przekonany, że to sam towarzysz Tadeusz!

Dlatego zwracam się do niego słowami jego idola: Są granice, których przekroczyć nie wolno!

I pytam: Ile według Ciebie, towarzyszu Chabudziński, musiałoby być ofiar stanu wojennego, żebyś uznał, że to jednak była rzeź? Bardzo proszę o odpowiedź…

I, wyjątkowo, nie pozdrawiam

Portal 4lomza.pl opublikował właśnie informację pod wszystko mówiącym tytułem „Stabilne jak podatki… w Ostrołęce”. Dla łomżyniaków informacja o tym, że podatki lokalne w Ostrołęce są o kilkadziesiąt procent niższe, musi być frustrująca. A co jest frustrujące dla łomżyniaków, musi cieszyć każdego, zwłaszcza kogoś takiego jak ja – złośliwego i kultywującego tradycyjny i szlachetny antagonizm między naszymi miastami.

Ale, żeby nie popadać w nadmierny zachwyt nad polityką fiskalną samorządu Ostrołęki, przy pełnej dla niej aprobacie, dodam tylko, że nie warto przeceniać wpływu tejże na lokalną gospodarkę. Podatki lokalne są tylko częścią olbrzymiej i nadmiernie restrykcyjnej polityki fiskalnej państwa. Chwała miastu, że nie przykłada do łupienia obywateli ręki. I – w miarę skromnych możliwości – nie przeszkadza rozwijać się Ostrołęce.

Co – powtórzę – musi frustrować łomżyniaków, a każdego złośliwego i kultywującego tradycyjny i szlachetny antagonizm między naszymi miastami – cieszyć.

Cieszmy się zatem…

Do niedawna przestrzegałem wszystkich przed pochopnym wieszczeniem końca Sojuszu – czy to w mieście, czy to w kraju. Jednak w obliczu najazdu hordy Palikotów, Kotlińskich i Rozenków sam już nie wiem czy rzeczywiście kres postkomunistycznej lewicy nie nadszedł.

Płakać nie zamierzam, bać się też nie boję, bo wierzę jednak w rozsądek społeczeństwa i mam nadzieję, że wspomniana wyżej horda przeminie równie szybko i spektakularnie jak się pojawiła.

Ale miało być o Chabudzińskim. Przede wszystkim biję się w piersi i posypuję głowę popiołem. Nie raz i nie dwa, opisując poczyniania lidera SLD w Ostrołęce, mianowałem go „ostrołęckim Palikotem”. Przepraszam za to porównanie.

I życzę Tadkowi, żeby jakoś się jeszcze odnalazł w lokalnej polityce. Wszak wiadomo, że kto nie był za młodu socjalistą, na starość będzie świnią, A że Tadek duchem młody jest, ma jeszcze czas, żeby politycznie zmądrzeć. Czego mu serdecznie życzę.

I żeby nie roztkliwić się zupełnie, więcej słowa nie dodam, tylko przypomnę kilka spektakularnych wystąpień byłego już lidera SLD.

Ladies and gentleman! The best of Tadeusz Chabudziński! Zapraszam do klikania

Gnoje! Pierwsze wejście smoka na lokalnej scenie politycznej

Krótko, celnie i na temat. Tadek o lokalnej polityce

Tadek co nawet na spotkania z J. Kaczyńskim chadzał

Burak. I wszystko jasne

Platfoburdel. No jak nie, jak tak

Tutaj Tadek w nieco słabszej formie